Gisteren waren we met onze Getto Champs, Wandisille en Thembaletu twee jongens uit krottenwijk Khayelitsha in het Green Point stadion om naar Nl-Kameroen te kijken.
Wat waren de boys blij, ik heb nog nooit zulke blije hoofden gezien! Daarnaast heb ik wat illegale opnames met mijn video Flip camera gemaakt want de FIFA heeft ons natuurlijk geen accreditatie gegeven om te filmen in het stadion met onze Getto Champs, want zij zitten niet te wachten “op die ander kant”.
De opnames met beide jongens zijn bijzonder geworden: I’m happy to be here , toen de 13 jarige Timbalethu dat riep was ik ook erg happy maar daarna ook boos. Want hoe belachelijk is het eigenlijk dat het voor het overgrote deel van de townships bewoners onmogelijk is een WK wedstrijd in het stadion te zien?! FIFA *#@%!

Het toernooi levert de wereldvoetbalbond ruim 2,2 miljard euro aan inkomsten op uit sponsordeals en de verkoop van televisiebeelden. Zowel het Zuid-Afrikaanse organisatiecomité als de FIFA, eigenaar van het toernooi, is er dan ook alles aan gelegen om niet de werkelijkheid maar een gemanipuleerde versie hiervan te laten zien. Want volgens “GOD” Sepp Blatter voorzitter van de FIFA hebben ‘De miljarden televisiekijkers geen behoefte aan om beelden te zien van krottenwijken en armoede tijdens het WK 2010 in Zuid-Afrika.

Editor Floor verwerkt nu de heimelijke opnames die we hebben gemaakt in de 4de en laatste aflevering van Getto Champs en dan straks de master naar EUROVISIE feedpoint brengen. Om 19uur wordt de master tape via satelliet doorgestraalt naar Hilversum en dan is a.s. zondag de uitzending op Ned 2 om 16:05 .

Het is tijd om naar huis te gaan zeg ik tegen Floor, de editor die fantastisch werk heeft verzet! Ik betrap mezelf erop op dat ik me niet meer echt concentreer en wordt afgeleid door Floor haar tijgerprint truitje. Op de credits van de aftiteling van de Getto Champs reeks staat Floor Rodenburg vermeldt als editor , bij deze een “rectificatie”.

Achter haar naam zou eigenlijk moeten staan: TOP EDITOR, TOP ‘TV “ VROUW, TOPPER!

Of het nou ging om een lampje vasthouden tijdens het filmen, met verrassende oplossingen komen tijdens de samenstelling van de serie, feedbacken en mij er door heen trekken op de momenten dat het echt te veel was, ze deed het allemaal. Elke dag weer stond Floor der. Geen onvertogen woord, nooit chagrijnig en altijd een oprecht stralende lach.
Nee dit is geen liefdesode, want wat ben ik blij mijn liefde a.s. maandag weer te zien na 6 weken in Zuid-Afrika te hebben vertoeft. Maar dit is wel een ode aan een TOP MENS die bergen werk heeft verzet. Zonder Floor geen Getto Champs!

Iedereen is anders.

Ik zou de echte voetbalfan tekort doen als ik zou beweren dat ik van voetbal hou.
Ik weet wat buitenspel is maar van liefde voor het spelletje is geen sprake.
Vaak vind ik het saai en soms ook te hard.
Toch zijn er wedstrijden waarbij ik enthousiast mee ga gillen zoals bij Denemarken-Kameroen.
Dat is mijn idee van leuk voetbal, maar laat ik de voetbal analyses vooral aan anderen overlaten.

Mijn dochter keek Nederland- Denemarken op school.
Met z’n allen.
Ze toeterde enthousiast mee maar uiteindelijk vond ze het te wild en te lawaaiig en trok ze zich terug uit de massa.
Zij vind het ook saai behalve wanneer er ‘goalpunten’  vallen.
Niks mis met het Oranje gevoel, het kweekt een gevoel van eenheid,
maar in de praktijk blijken we vaak minder solidair met elkaar dan we zouden willen.
Toen ik haar ophaalde bleek dat er twee vriendinnetjes uit haar klas veel worden gepest.
Nu weer zo erg, dat de directeur erbij werd gehaald.
“Waarom worden 2 van jouw vriendinnetjes gepest?” vraag ik.
“Toeval.” zegt ze. “Waarom denk jij dan, mama?
“Nou,” doe ik een poging, “de een omdat ze zwart is op een vrij witte school en de ander omdat ze voluptueuzer is dan de meeste kinderen.
Het is makkelijk om kinderen te pesten die net wat anders hebben dan de meesten. “
“Maar iedereen is anders”, zegt ze, “Hoe kan je dan anders zijn ?”
Geen speld tussen te krijgen.

Leren dat ‘anders zijn’ vanzelfsprekend is en een kracht.
Dat je jezelf durft te zijn binnen een groep.
Wat een luxe om dat te leren zonder dat je je bedreigt voelt of hoeft te vrezen voor je leven.

Als je in Khayelitsha durft toe te geven dat je homo bent, zoals Mandy
Dan ben je dapper.

Zaterdag hebben we Frank van Berkum uitgezwaaid op Schiphol.
Hij gaat weer twee weken in Mbekweni, theater maken met kinderen. (www.theatershipinpaarl.nl).
Hij werd net als vorig jaar met veel egards en swing ontvangen.

Het was groot feest tijdens de wedstrijd ZuidAfrika-Frankrijk.
150 man keken in het blauw- gele Lukhanyo gebouwtje (zie www.small-change.nl) samen naar de wedstrijd en het dak ging eraf toen het 2-0 werd.
Helaas toch 2-1.

Sydwell is WK ready, heeft het goed voor elkaar met zijn scherm.
Hij heft dan een beetje entreegeld en daarvan kunnen weer dingen gedaan worden t.b.v. het centrum en dus de kinderen.
Want alles begint bij onderwijs en bij bewustzijn.
Als een kind leert wat pesten voor consequenties kan hebben, doet ie het minder snel.

Donderdag is Frank samen met vrijwilligers van Lukhanyo bij Nederland-Kameroen.
Ik ga ze zoeken op mijn tv scherm.
Zal ze waarschijnlijk niet vinden, of ze moeten hun witte Small Change T-shirts aandoen tussen het Oranje.

Beetje anders durven zijn toch?

Zet ‘em op daar met jullie fantastische gettochamps.
Lieve groeten van tussen de probleemwijk en het keurige dorp.
Lieve groeten van Monic.

Het WK is begonnen!

15:00 . NOS Studio Sport gaat beginnen.

Onderuitgezakt op de bank, met een dekentje over me heen en een lichte koorts in mijn lijf, kijk ik naar Nederland 1. Eerlijk gezegd heb ik er heel veel zin in. Terwijl ik mijn zak chips open,wordt er van Hilversum naar Zuid Afrika overgeschakeld, waar Jack van Gelder klaar staat om te vertellen hoe het is om in Afrika te zijn. Aan zijn zijde staat een lief klein Afrikaans meisje. Om me dood aan te ergeren! Wat dachten ze nou daar; laat dit lieve kleine Afrikaans meisje even maar naast je staan, want dan kunnen mensen zien hoe zielig ze is? Even is Hilversum weer in beeld en een minuut later schakelen ze weer door naar Afrika. Het lieve Afrikaanse meisje staat er niet meer. Ik  hoop dat ze besefte dat het erg dom was om zo in beeld te komen.

Iedereen die een minuut kijkt naar het WK, weet dat het om een miljarden project gaat. Als ik het WK aan het bekijken ben, heb ik telkens een klein schuld gevoel in me. Sterk heb ik het gevoel, dat dit komt door al die reclames er om heen. Afrikaanse kinderen die in reclames voorkomen; zouden ze hier geld voor hebben gehad? Iedereen die weet hoe de reclame wereld in elkaar zit, kent het antwoord!

De scheidsrechter blaast op zijn fluit en de eerste wedstrijd van het WK is onderweg. VUVUZELAS! Wat een HERRIE! Maar kijk nou even naar al die mensen! Het is één groot feest dus laat ze lekker genieten! Maar nee hoor, de wat hogere mensen van de FIFA en de WERELD irriteren zich er dood aan, dus dan moet het maar verboden worden! Daar gaat hun grote pret. Eerst duizenden van die dingen produceren en verkopen aan mensen van een land met het laagste inkomen en tot daarna: afschaffen. Op twee punten hebben de RIJKEN voordeel; Punt 1 : De RIJKEN worden rijker door het verkopen van de vuvuzelas, Punt 2: De RIJKEN hoeven het niet meer aan te horen.  
Beetje egoïstisch, maar ja zo is het leven nou eenmaal!

Ik hoop dat bepaalde politieke partijen in Nederland het WK volgen en dat ze zien dat derde wereld landen onze hulp wel degelijk nodig hebben. Dat ze dus niet BEZUINIGEN op goede doelen, omdat ze bang zijn dat het geld naar corruptie gaat! Natuurlijk gebeurt dat, maar laten zij dan maar een manier vinden om dat aan te pakken! Het zal heel moeilijk worden in de praktijk, maar derde wereld landen hebben onze hulp zeker nodig!

Dit zijn al een paar dingen die ik ervaar tijdens het WK, in een kleine 5 dagen! Er zullen zeker nog meer dingen gebeuren, de komende 3 weken. Volgende week kom ik weer met  een blog en dan heb ik zeker weer wat meegemaakt.

Veel WK-plezier en tot volgende week.

Fanny West

WK ready?

Ik woon op de rand van een door Minister Vogelaar gebrandmerkte probleemwijk,
die vanwege zijn onberekenbare karakter, wordt gefacelift door de overheid.
Aan de andere zijde een keurig Zaans lintdorp in, waar ons opvallend vaak wordt gevraagd of
dat ons geen last bezorgd, die wijk.

Cindy heet ze en ze zit achter de kassa bij een grote supermarkt in het keurige dorp.
Voordat ze mij helpt stopt ze een twintigtal oranje bekertjes en oranje versiersels in een zakje.
“Ja, je moet er snel bij zijn want ik zag dat het nu al schrikbarend hard ging met de oranje feestartikelen.”
Hou je van voetbal dan? vraag ik haar om de vroege ochtend voetbal voorpret niet te bederven.
“Nee, helemaal niet, maar we gaan met een vriendengroep naar Turkije om daar het WK volgen.
Dat doen we altijd. En dan verzorg ik altijd de drankjes. Ik weet inmiddels ook precies wat iedereen drinkt.”
Ze lijkt blij met die duidelijke taak in haar vakantie.

Ik gooi mijn boodschappen in de auto waar radiostemmen schreeuwend in mijn oor vragen of ik wel WK-ready ben.
Of ik dus al een Lcd High Tech HD Digitaal Kingsize scherm en abonnement heb, waarmee ik indruk op mijn vrienden  kan maken.
Nee dus, nog niet.
Ik vind de groeiende hoeveelheden Oranje vooral heel schreeuwerig en fel, de reclame herrie vaak  niet om aan te horen.
En ongevraagd krijg ik de ene na de andere oranje-snuisterij in mijn handen geduwd.
Ik probeer mijn dochter van 8 duidelijk te maken dat het lokkertjes zijn.
Ze snapt het maar gaat toch graag op alle verleidingen in.
Gelukkig zijn er ook de oranje armbandjes van de ‘Rainbow Collection’.
Daarmee steun je vrouwelijke crafters van Africa Ignite.

Want zijn ze in ZuidAfrika wel WK-ready?
De stadions staan er maar de overheid is bezig met de show en niet met zijn eigen mensen.

Sydwell, een van de drijvende krachten achter Lukhanyo Youth Development Organisation,
de organisatie die wij steunen met Stichting Small Change,
heeft waarschijnlijk een projectie scherm gevonden waarmee ze de wedstrijden kunnen zien
met veel mensen in hun blauw gele gebouw midden in de township Mbekweni bij Paarl.
Misschien lukt het hem om op tijd WK-ready te zijn.

De commercie tijdens zo’n WK is oorverdovend maar het geld en het plezier reiken nauwelijks tot aan de mensen in de townships.
Die toeters en bellen van Voetbal en Fifa zijn leuk maar laat dan ook iedereen meegenieten van die toeters en bellen
en maak niet van die belachelijk strenge regels.
De Fifa schijnt nu meer winst te gaan maken dan ooit tevoren.
Als zij die winst dan eens deels gaan investeren in sport voor kinderen in de townships?

Ik zie het ook weer in jullie eerste aflevering van Gettochamps.
Het straatleven in Khayelitsha kookt over.
Wat een powergirl, Andisiwe maar wat een schrijnende dagelijkse realiteit.

ZuidAfrika is als een snelkookpan, het swingt, het is lekker
maar teveel mensen vallen over de rand.
En zij hebben geen overheid die de probleemwijk een facelift geeft.
Zij hebben een overheid die haar gezicht volpompt met botox en het overtollige vet laat wegzuigen.
Zij plamuren de rotte plekken dicht.
Maar een facelift heeft geen zin als je de binnenkant verwaarloost.

Het stemt somber maar wel erg goed dat het zichtbaar wordt.
Als ik lees over de stress die het kostte om deze aflevering op tijd op zijn plek te krijgen,
vind ik het te gek dat dit jullie gelukt is.
Op veilige afstand zet het mij toch weer tot nadenken.
Hopelijk zit de vriendenclub van Cindy nu ook gezellig voor de tv.

De ‘Take away’ die ik later op de dag bestel bij de plaatselijke Kosem Doner Snackbar
in onze zogenoemde probleemwijk zal door jullie aflevering nooit meer alleen een simpele maaltijd zijn.
De eigenaar maakt grapjes met mijn dochter.
Hoezo probleemwijk ?
Ik voel me gezegend op deze plek waar ik mag wonen.

Lieve groeten,
Monic.

Yes, we hebben het gedaan! De eerste uitzending zit erop.

De eerste 2 weken research, filmen en monteren liggen achter ons, een niet te stoppen rollercoaster, elke dag gebeurt er wel wat onverwachts.

Van hartverscheurende scènes met twee dakloze tieners, broer en zus, die graag hun hiv/aids geïnfecteerde moeder willen zien die op sterven ligt in Johannesburg, maar zich niet het treinkaartje kunnen veroorloven tot het op pad gaan met 3 gangsters die zichzelf crimemakers noemen. Met hen kwamen we in een creepy buurtje terecht, vlakbij het uitgaansgebied van Kaapstad, waar veel voetbalsupporters rondlopen. Binnen 10 minuten waren we getuige van twee arrestaties…gek genoeg de eerste keer dat we ons echt onveilig voelden, ondanks de “bescherming” van de gangsters en onze eigen beveiligers met wie we op pad waren. De politie had nog maar net zijn hielen gelicht of een gevaarlijk uitziende jongen kwam op ons afgerend, gelukkig zagen onze “boefjes” dat gebeuren en sprongen voor ons, ze kenden de jongen en hebben hem kunnen wegjagen.

De dag daarvoor waren we nog maar net bekomen van de stress van de oplevering van aflevering 1 van Getto Champs. Ik ben nooit zo van de stress maar de techniek had ons in de steek gelaten en dan sta je in Zuid-Afrika met je rug tegen de muur. Uiteindelijk kwamen we ’s avonds laat met de master tape van de eerste uitzending totaal doorgesjeesd aan bij FeedPoint.
Maar daar ging echter een spannend ritje aan vooraf. De buurt waar we door heen reden was onguur, op de hoeken van de straten stonden gasten op de uitkijk. En dat was niet om ons een warm welkom te heten. Ik vroeg me af of de TOMTOM ons echt wel naar de goede plek had geleid. Voordat we uit stapten keek ik nog goed om me heen. Het gebouw wat er als een gevangenis uit zag, hoge metalen hekken met schrikkeldraad en een intercom blijkt inderdaad FeedPoint te zijn. Het bedrijf in ZA dat via de satelliet alle Getto Champs uitzendingen naar Hilversum doorstraalt. Want alvorens onze Champs op de buis komen wordt door Ronald van Dieren de kleurcorrectie gedaan en mixt Mark Meeuwis het geluid. Uiteindelijk werd de onprettige rit op een bijzondere manier beloond. Het dakterras van het satelliet bedrijf FeedPoint had een waanzinnige uitzicht over Kaapstad. Met een goed glas rode wijn waren we aan het bijkomen van de hectische stress dag.

Heb je even genoeg van het klamme weer, zet dan je televisie aan. Vandaag 6 juni om 16.10uur is de uitzending te bekijken. De verhalen uit de rauwe werkelijk van de getto zijn op zijn minst indringend te noemen.
Getto Champs is eveneens vanaf 16 juni op Ned 3 wekelijks om 19uur te zien. Ga om 15.15uur weer op pad, de getto in met de gangsters…

Inmiddels vertoeven we al een aantal dagen in de getto’s van Kaapstad. Ik kan niet anders zeggen dan dat het weer wennen is om terug te zijn. De verhalen zijn en blijven heftig en in mijn optiek is er weinig veranderd. Sterker nog, we worden geconfronteerd met nieuwe fenomenen; meisjes worden ‘take aways’ genoemd en kinderen worden verkracht door hun eigen vaders, omdat mama geen sex wil met papa… Dit soort verhalen stemmen me somber. Maar aan de andere kant is er ook positief nieuws te melden, het condoom gebruik neemt toe, wel met tegenzin, maar toch!

In Kaapstad komt de WK koorts langzaam op gang, in de krottenwijken wordt er zoals vanouds veel gevoetbald op hobbelige veldjes maar dat er binnenkort OOK een voetbalfeest losbarst in de krottenwijken is weinig van te merken. Vandaag was onze eerste filmdag in de getto met Andisiwe, een fantastisch talentvol meisje van 24 jaar. Het grappige is dat zij 8 maanden in Nederland heeft gewerkt als zangeres en danseres in de musical over Nelson Mandela. Tijdens het filmen werden we geconfronteerd met het geweld wat vanuit het niets ontstaat, niet tegen ons gericht,  maar tegen elkaar, een vechtpartij onder opgeschoten jongens waarbij de stenen letterlijk door de lucht vlogen.
Onveilig voel ik me raar genoeg overdag niet in de townships maar zodra het donker is, gelden er andere wetten en regels, onze twee security vrienden kunnen dan echt niets voor ons betekenen. Morgenochten om 7uur op, wordt vervolgd…

Het was enigszins te verwachten dat we met 80 tapes, twee montage setjes, 50 batterijen, geluidsapparatuur, accu lampen, richt-en handmicrofoon, koptelefoons, soldeerbouten, schroevendraaiers, gaffertape, reparatiespullen, 2 HDV camera’s, steady stick en een statief en ga zo maar door, wat kilo’s overgewicht hadden… Wat we ook probeerden, de KLM grondsteward was niet te vermurwen, we moesten of de spullen achterlaten dan wel 250 euro afrekenen en een nieuwe instapkaart ophalen bij een speciale balie. Balend liepen wij naar de kassa maar als sneeuw voor de zon veranderde ons knorrige humeur toen we een nieuwe instapkaart kregen, maar niets hoefden af te rekenen…de reis begint goed!

We zijn gearriveerd na 9.675 km vliegen, 11.30 uur konten draaien en één moment van doodangst uitstaan. Bijna 12uur doorbrengen in een stoel met nauwelijks genoeg beenruimte is met mijn beenlengte niet grappig, dus was de oplossing om iets extra’s te betalen om zodoende bij de nooduitgang te zitten en met uitgestrekte benen te kunnen zitten. Waar ik niet over heb gedacht was de aanloop van mensen die constant gebruik maken van het toilet vlakbij de nooduitgang en je vervolgens tegen allerlei fraaie en minder fraaie achterwerken aankijkt. Opgegeven staat er een vaag uitziende man met zijn achterwerk tegen de nooduitgang en zijn handen aan de hendel van de nooduitgang. Op dat moment weet ik niet hoe ik het heb, ik hap naar adem, angstig trek ik aan de arm van mijn collega en vriendin Meral en zeg; kijk wat doet die die man,… Meral spreekt ferme taal uit en zegt cool Mr don’t touch that its not allowed and its scary!

Na wat turbulentie staan we eindelijk op de grond, ik ben dolblij want vliegen blijft voor mij een noodzakelijk “kwaad”. Ons avontuur in Zuid – Afrika kan beginnen. En dat begint al als we in de rij staan voor de paspoortcontrole. De ogen van een douane ambtenaar vallen op drie eenzame koffers zonder passagiers. Met lichtlijke paniek in zijn stem vraagt hij meerde malen van wie de koffers zijn?! Als de persoon zich niet bekend maakt moet hij anders de boel gaan ontruimen. Met het Al Qaida nieuws nog in ons achterhoofd dringen wij sneaky voor en verlaten zo snel mogelijk het vliegveld pffff.

We hebben onze huurauto geregeld, onze Zuid-Afrikaanse researcher gesproken en morgen gaan we voor het eerst weer de townships in. Ons is met klem aangeraden de townships niet zonder beveiliging te bezoeken.

Een website vol facts en figures, ins en outs. Maar er is meer, veel meer. Via de site is de voorbereiding van de 4delige tv-reeks Getto Champs vanuit de sloppenwijken in Zuid-Afrika te volgen. Ik ga bloggen, twitteren en ben natuurlijk ook via Facebook en Hyves te volgen.

Vanaf zondag 23 mei verlaten wij onze comfortzone in Amsterdam en vertoeven vanaf dan tijdens het WK in de getto’s, waar een nu nog onbekend avontuur ons te wachten staat.
In de getto’s van Zuid-Afrika is HIV/AIDS, geweld, verkrachting en armoede, de realiteit van het dagelijkse bestaan.
Het leven van de mensen daar staat in schril contrast met de enorme voetbalgekte rondom het WK waar miljoenen euro’s aan worden uitgegeven.

Hoe beleven jongeren (Getto Champs) het WK? Dat is de vraag waar we ons de komende weken mee bezig gaan houden.

Terwijl Meral Uslu en ik ons onderdompelen in het leven in de Getto’s, laten Fanny West van The Opposites en actrice Monic Hendrickx (o.a. tv serie Stellenbosch) als vaste bloggers van gettochamps.nl regelmatig wat van zich horen. Hun beleving van het WK, de gekte, de berichtgeving, HIV/AIDS problematiek, de Zuid-Afrikaanse snelkookpan, alles wat zij willen delen komt voorbij.

Ik hoop dat ook jij via onze site van je laat horen, reageer en geef je mening! Hoe zie jij “Die Ander Kant” in een land waar 5,7 miljoen mensen met hiv zijn besmet oftewel 200 voetbalstadions tot de nok toe gevuld met HIV patiënten…

Het aftellen kan beginnen! Zondag 6 juni om 16:05 op Ned 2 (NPS) is de eerste uitzending.

GEWOON KIJKEN DUS!